Bermuda Bowl : Σύντομη Ανασκόπιση

Ενα από τα γνωστότερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ομάδων μεταξύ των ζωνών του bridge, είναι ταυτόχρονα παλαιότερο από την ίδια την WBF και αναπτύχθηκε χάρη στις πρωτοβουλίες του Norman Bach.

Το Bermuda Bowl ξεκίνησε το 1950, οκτώ χρόνια πριν τη δημιουργία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μπριτζ. Επρόκειτο για έναν αγώνα μεταξύ των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Αγγλίας. Στον αγώνα αυτό νίκησαν οι ΗΠΑ, χάρη σε μία ομάδα που αποτελείτο από ιερά τέρατα για το χώρο του μπριτζ, τους John Crawford, Charles Goren, George Rapee, Howard Schenken, Sidney Silodor και Sam Stayman.

Ο αγώνας στη συνέχεια εξελίχθηκε σε μία πρόκληση, ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις ομάδες που διακρίνονταν στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, μία διευθέτηση πιο βολική από αυτή του πρώτου αγώνα. Η συνέχεια της ιστορίας θέλει τις ΗΠΑ να αποδεικνύουν την υπεροχή τους, καθότι κέρδισαν το Bermuda Bowl από το 1951 έως το 1954.

Το 1955 η Αγγλία ήταν η πρώτη που κατόρθωσε να νικήσει τις ΗΠΑ, χάρη σε μία ομάδα που αποτελείτο από τους Leslie Dodds, Kenneth Konstram, Adam Meredith, Jordanis Pavides, Terence Reese, Boris Schapiro και Reg Corwen (npc), ενώ το 1956 τον αγώνα κέρδισε η Γαλλία, ενώ ταυτόχρονα αποφασίστηκε η διεύρυνση του αγώνα ώστε να περιλαμβάνει και χώρες από άλλες ζώνες, εκτός των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Το 1957 η Ιταλία ξεκίνησε ένα καταπληκτικό μπαράζ από νίκες, με την πρώτη να κατακτάται από τους Massimo d’Alelio, Walter Avarelli, Giorgio Belladonna, Eugenio Chiaradia, Pietro Forquet, Guglielmo Siniscalco και Carl Alberto Perroux (npc) . Οι νίκες της Ιταλίας συνέχισαν μέχρι και το 1969.

Το 1970 οι περίφημοι Dallas Aces (Billy Eisenberg, Bobby Goldman, Robert Hamman, Jim Jacoby, Mike Lawrence και Bobby Wolff), κατόρθωσαν, ιδιαίτερα εξαιτίας της απουσίας μεγάλων παικτών από την Ιταλική ομάδα, να κερδίσουν το Bermuda Bowl. Η ίδια ομάδα κέρδισε και το 1971, ενώ το 1973 το κύπελο επέστρεψε στην Ιταλία, χάρη στους πασίγνωστους Giorgio Belladonna, Benito Bianchi, Pietro Forquet, Giuseppe Garabello, Benito Garozzo, Vito Pittala και S. Salvetti (npc).

Το 1974 ήταν μια σημαντική χρονιά για το Πρωτάθλημα. Εκτός από τη νίκη της Ιταλίας ενάντια στους Aces, ήταν η πρώτη φορά που αποφασίστηκε η χρήση screens και bidding boxes στον επόμενο αγώνα.

Το 1975 το Πρωτάθλημα κέρδισε η Ιταλία, ενώ το 1976 οι ΗΠΑ βρέθηκαν και πάλι στην πρώτη θέση.

Το 1977 αποφασίζεται να διεξάγεται το Bermuda Bowl κάθε δύο χρόνια (τα μονά). Στον τελικό έφτασαν δύο Αμερικάνικες ομάδες, κάτι το οποίο δεν θεωρήθηκε ικανοποιητικό, με αποτέλεσμα να αλλάξουν τους κανονισμούς διεξαγωγής ώστε να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.

Οι ΗΠΑ κέρδισαν το Bermuda Bowl μέχρι και το 1987. Ιδιαίτερα το 1981 ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η πρόοδος του Πακιστάν, μία άσημη χώρα στο χώρο του μπριτζ, που αποτελείτο από τους Zia Mahmood, Nisar Abedi, Masoon Salim, Jan-e-Alam Fazli, Munir Ata-Ullah και Nisar Ahmed, οι οποίοι κατόρθωσαν να νικήσουν πανίσχυρες ομάδες και να φτάσουν στον τελικό. Επίσης το 1985 θεσμοθετήθηκε το Venice Cup.

Το 1989 νίκησε η Βραζιλία, της οποίας την ομάδα αποτελούσαν οι Marcelo Branco, Pedro Branco, Carlos Camacho, Gabriel Chagas, Ricardo Janz, Roberto Mello και Pedro Paulo Assumpcao (npc).

Εκτοτε το κύπελο αλλάζει συνεχώς χέρια:

Το 1991 κέρδισε η Ισλανδία (Jon Baldursson, Adalsteinn Jorgensen, Orn Arnthorsson, Gudlaugur Johansson, Thorlakur Jonsson, Gudmundur Arnson και Bjorn Eysteinsson (npc)).

Το 1993 κέρδισε η Ολλανδία (Piet Jansen, Wubbo de Boer, Enri Leufkens, Jan Westerhof, Bauke Muller, Berry Westra, Jaap Trouwborst (npc) και Henk Schippers (npc)).

Το 1995 κέρδισαν οι ΗΠΑ (Dick Freeman, Robert Hamman, Jeff Meckstroth, Nick Nickell, Eric Rodwell, Robert S. Wolff και Edgar Kaplan (npc)).

Τέλος το 1997 κέρδισε η Γαλλία (Paul Chemla, Alain Levy, Christian Mari, Herve Mouiel, Franck Multon, Michel Perron και Jean-Louis Stoppa).

Στο «χρυσό» Bermuda Bowl που έγινε κατ” εξαίρεση το 2000 στις Βερμούδες, το κύπελο πήραν οι ΗΠΑ χάρη σε μία πανίσχυρη ομάδα αποτελούμενη από τους: Bob Hamman, Paul Soloway, Jeff Meckstroth, Eric Rodwell, Dick Freeman, Nick Nickell και Sidney Lazard (npc).

Ο έλεγχος για αναβολικά στο χώρο του μπριτζ

Ο έλεγχος για αναβολικά μέσω τυχαίας δειγματοληψίας έχει ήδη γίνει κάποιες φορές, σε μεγάλες διοργανώσεις του αγωνιστικού μπριτζ και είναι αρκετοί αυτοί που ανησυχούν μήπως αποκλειστούν από τις διοργανώσεις, επειδή καταναλώνουν πολλούς καφέδες ή παίρνουν λάθος φάρμακο για το κρύωμά τους.

«Δεν μπορώ να καταλάβω πώς κάποιο αναβολικό θα μπορούσε να βελτιώσει τις παικτικές ικανότητες στο μπριτζ, αλλά ο έλεγχος είναι κάτι που πρέπει να γίνει, εν όψει της ένταξης του μπριτζ στους Ολυμπιακούς Αγώνες«, είπε ο Dave Willis από την Ορλεάνη, που συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά.

Οι παίκτες του αγωνιστικού μπριτζ αντιμετωπίζουν την πιθανότητα να τους αφαιρεθεί πιθανή νίκη μετά από θετικό έλεγχο για κάποια από τις πολλές ουσίες που έχουν απαγορευθεί από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (IOC), όπως η καφεΐνη και η ψευδοεφεδρίνη, που υπάρχει σε αρκετά φάρμακα για το κρυολόγημα.

«Αρκετοί από τους συμμετέχοντες είναι μεγάλοι σε ηλικία και θεωρώ ότι πολλά από τα φάρμακα που χρησιμοποιούν περιέχουν απαγορευμένες ουσίες«, αναφέρει ο Doug Heron από την Οττάβα, ένας παίκτης διεθνούς φήμης και πρόεδρος της Καναδικής Ομοσπονδίας Μπριτζ.

Η άποψη ότι η καφεΐνη προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα στο μπριτζ φαίνεται γελοία σε αυτούς που θεωρούν ότι οι έλεγχοι για αναβολικά έχουν σκοπό να αποθαρρύνουν τους αθλητές από την κατανάλωση στεροειδών.

«Πιστέψτε με, οι περισσότεροι παίκτες του μπριτζ θέλουν καθαρό μυαλό και δε γνωρίζω κανένα ναρκωτικό που θα μπορούσε να σας βοηθήσει σε αυτό» λέει ο κ. Willis.

Αντίθετα όμως ο κ. Heron λέει ότι οι παίκτες μπορούν να είναι σε εγρήγορση με τη χρήση της καφεΐνης, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια μαραθωνίων.

«Κατά τη διάρκεια μιας διοργάνωσης μπορεί να παίζει κανείς 14 ώρες τη μέρα και τα τουρνουά διαρκούν συχνά αρκετές ημέρες – συνεπώς τα πάντα εξαρτώνται από την αντοχή» είπε ο κ. Heron. «Οι περισσότεροι παίκτες χρησιμοποιούν την καφεΐνη για να παραμένουν σε εγρήγορση και δε γνωρίζω κατά πόσο θα άλλαζε αυτό το άθλημα, αν έπρεπε να σταματήσουν να πίνουν καφέ«.

Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Μπριτζ (WBF), που είναι υπεύθυνη για τις διεθνείς διοργανώσεις του μπριτζ, δέχτηκε να γίνουν τυχαία τεστ ήδη από πέρσι, καθότι αυτό ήταν μία από τις απαιτήσεις της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής που πρέπει να ικανοποιηθεί, ώστε το μπριτζ να ενταχθεί στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.

«Το τεστ αυτό είναι φυσιολογικό για οποιοδήποτε άθλημα«, είπε ο Jose Damiani, ο πρόεδρος της WBF. «Είναι φυσικό να θέλουμε να προστατεύσουμε την υγεία των παικτών και πιστεύω ότι είναι απόλυτα φυσικό να ακολουθούμε αυτή την κατεύθυνση«.

Ο David Silber, υπεύθυνος της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Μπριτζ (ACBL), δεν είναι σίγουρος κατά πόσο ο κατάλογος των τεστ της IOC ταιριάζει σε ένα παιχνίδι όπως το μπριτζ, αλλά τα δέχεται ως μέρος της διαδικασίας της Ολυμπιακής αναγνώρισης του μπριτζ.

«Δεν είμαι σίγουρος κατά πόσο έχουν νόημα για το μπριτζ, αλλά αν είναι μία από τις προϋποθέσεις για την ένταξη του μπριτζ στους Ολυμπιακούς Αγώνες, είμαστε σύμφωνοι«.

Ο κ. Heron είπε τέλος ότι ο κατάλογος απαγορευμένων ουσιών της IOC απευθύνεται βασικά στα σωματικά αθλήματα και είναι ακατάλληλα για το μπριτζ, το οποίο αποκαλεί «πνευματικό άθλημα».

Οι ρηγάδες στην τράπουλα έχουν όνομα

Γνωρίζατε ότι τέσσερεις Ρηγάδες της τράπουλας αντιπροσωπεύουν μεγάλα ιστορικά πρόσωπα;

  • Ο Ρήγας πίκα αντιπροσωπεύει τον βασιλιά Δαβίδ.
  • Ο Ρήγας κούπα (που είναι ο μόνος χωρίς μουστάκι) αντιπροσωπεύει τον βασιλιά Καρλομάγνο.
  • Ο Ρήγας καρό αντιπροσωπεύει τον Ιούλιο Καίσαρα και τέλος
  • Ο Ρήγας σπαθί αντιπροσωπεύει τον Μεγάλο Αλέξανδρο.

Αλκοτέστ μέσω μπριτζ!!!

Πριν από πολλά χρόνια, το 1937, το μπριτζ χρησιμοποιήθηκε ως μέθοδος αλκοτέστ στην Αγγλία.

Συνέλαβαν έναν άντρα και τον κατηγόρησαν ότι οδηγεί μεθυσμένος. Επειτα την προσαγωγή του στο αστυνομικό τμήμα κάλεσαν ένα γιατρό, για να αποφασίσει αν ο εν λόγω άντρας ήταν μεθυσμένος.

Ο γιατρός δεν μπορούσε να αποφασίσει μέσω των συνηθισμένων τεστ κατά πόσο ο εξεταζόμενος ήταν μεθυσμένος ή όχι και, όντας φανατικός οπαδός της τράπουλας, ζήτησε μία τράπουλα, μοίρασε 13 φύλλα στον άντρα και του ζήτησε να αγοράσει το χέρι.

Ο υποτιθέμενα μεθυσμένος αγόρασε ’1 πίκα’, κάτι που ο γιατρός το θεώρησε σαν μία πολύ καλή αγορά και αποφάσισε τελικά ότι ο άντρας ήταν νηφάλιος. Οταν το θέμα έφτασε στα δικαστήρια και παρουσιάστηκε το “αποδεικτικό στοιχείο’, οι δικαστές θεώρησαν ότι ήταν αρκετό για να αποδείξει την αθωώτητα του κατηγορούμενου.

Διάφορα χρήσιμα (και άχρηστα) στοιχεία…

Πόσες διανομές υπάρχουν;

Ο πρώτος παίκτης μπορεί να πάρει 52! / [13! x 39! ] διαφορετικά φύλλα, ο δεύτερος 39! / [13! x 26! ] κ.ο.κ. Ο τελικός τύπος που προκύπτει είναι:

52! / [13! ^ 4 ] = 53,644,737,765,488,792,839,237,440,000 διανομές.

Τί πιθανότητα υπάρχει να μοιραστεί σε κάθε παίκτη από ένα χρώμα;

Αυτό μπορεί να συμβεί με 4! = 24 διαφορετικούς τρόπους. Διαιρώντας λοιπόν τον πιο πάνω αριθμό με το 24 διαπιστώνουμε ότι η πιθανότητα είναι:

1 προς 2,235,197,406,895,366,368,301,560,000

Αν δηλαδή έπαιζαν όλοι οι άνθρωποι μπριτζ για 10 εκατομύρια χρόνια, θα υπήρχε πιθανότητα 1 στα 10,000,000 να συμβεί κάτι τέτοιο!!!

Πιθανότητα να μου μοιράσουν 4 Ασσους;

1 προς 378

Πιθανότητα να μην πάρω κανέναν Ασσο;

Περίπου 50%

Πιθανότητα να μου μοιράσουν γιάρμπορο;

1 προς 1,827

Πιθανότητα να μοιράσουν γιάρμπορο ΚΑΙ στο συμπαίκτη μου;

1 προς 546,000,000

Πιθανότητα να μην πάρω πάνω από 10άρι;

1 προς 274

Πιθανότητα να μην πάρω πάνω από βαλέ;

1 προς 52

Πιθανότητα να μην πάρω πάνω από ντάμα;

1 προς 11

Πιθανότητα να πάρω χέρι με τα τέσσερα μεγαλύτερα ονέρ σε ένα χρώμα;

1 προς 22

Πιθανότητα να πάρω χέρι με τα πέντε μεγαλύτερα ονέρ σε ένα χρώμα;

1 προς 500

Πιθανότητα να πάρω χέρι με τουλάχιστον ένα σόλο;

Περίπου 50%

Πιθανότητα να πάρω χέρι με τουλάχιστον ένα σικάν;

1 προς 19

Πιθανότητα να μην έχει κανείς από τους τέσσερεις παίκτες σόλο ή σικάν;

1 προς 4

Πιθανότητα να πάρω ένα τέλειο χέρι, που “βγάζει” μόνο του 7ΧΑ ανεξαρτήτως αντάμ;

1 προς 169,066,442

Σελίδα 1 από 212