Ενα από τα γνωστότερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ομάδων μεταξύ των ζωνών του bridge, είναι ταυτόχρονα παλαιότερο από την ίδια την WBF και αναπτύχθηκε χάρη στις πρωτοβουλίες του Norman Bach.

Το Bermuda Bowl ξεκίνησε το 1950, οκτώ χρόνια πριν τη δημιουργία της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μπριτζ. Επρόκειτο για έναν αγώνα μεταξύ των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Αγγλίας. Στον αγώνα αυτό νίκησαν οι ΗΠΑ, χάρη σε μία ομάδα που αποτελείτο από ιερά τέρατα για το χώρο του μπριτζ, τους John Crawford, Charles Goren, George Rapee, Howard Schenken, Sidney Silodor και Sam Stayman.

Ο αγώνας στη συνέχεια εξελίχθηκε σε μία πρόκληση, ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις ομάδες που διακρίνονταν στα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, μία διευθέτηση πιο βολική από αυτή του πρώτου αγώνα. Η συνέχεια της ιστορίας θέλει τις ΗΠΑ να αποδεικνύουν την υπεροχή τους, καθότι κέρδισαν το Bermuda Bowl από το 1951 έως το 1954.

Το 1955 η Αγγλία ήταν η πρώτη που κατόρθωσε να νικήσει τις ΗΠΑ, χάρη σε μία ομάδα που αποτελείτο από τους Leslie Dodds, Kenneth Konstram, Adam Meredith, Jordanis Pavides, Terence Reese, Boris Schapiro και Reg Corwen (npc), ενώ το 1956 τον αγώνα κέρδισε η Γαλλία, ενώ ταυτόχρονα αποφασίστηκε η διεύρυνση του αγώνα ώστε να περιλαμβάνει και χώρες από άλλες ζώνες, εκτός των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Το 1957 η Ιταλία ξεκίνησε ένα καταπληκτικό μπαράζ από νίκες, με την πρώτη να κατακτάται από τους Massimo d’Alelio, Walter Avarelli, Giorgio Belladonna, Eugenio Chiaradia, Pietro Forquet, Guglielmo Siniscalco και Carl Alberto Perroux (npc) . Οι νίκες της Ιταλίας συνέχισαν μέχρι και το 1969.

Το 1970 οι περίφημοι Dallas Aces (Billy Eisenberg, Bobby Goldman, Robert Hamman, Jim Jacoby, Mike Lawrence και Bobby Wolff), κατόρθωσαν, ιδιαίτερα εξαιτίας της απουσίας μεγάλων παικτών από την Ιταλική ομάδα, να κερδίσουν το Bermuda Bowl. Η ίδια ομάδα κέρδισε και το 1971, ενώ το 1973 το κύπελο επέστρεψε στην Ιταλία, χάρη στους πασίγνωστους Giorgio Belladonna, Benito Bianchi, Pietro Forquet, Giuseppe Garabello, Benito Garozzo, Vito Pittala και S. Salvetti (npc).

Το 1974 ήταν μια σημαντική χρονιά για το Πρωτάθλημα. Εκτός από τη νίκη της Ιταλίας ενάντια στους Aces, ήταν η πρώτη φορά που αποφασίστηκε η χρήση screens και bidding boxes στον επόμενο αγώνα.

Το 1975 το Πρωτάθλημα κέρδισε η Ιταλία, ενώ το 1976 οι ΗΠΑ βρέθηκαν και πάλι στην πρώτη θέση.

Το 1977 αποφασίζεται να διεξάγεται το Bermuda Bowl κάθε δύο χρόνια (τα μονά). Στον τελικό έφτασαν δύο Αμερικάνικες ομάδες, κάτι το οποίο δεν θεωρήθηκε ικανοποιητικό, με αποτέλεσμα να αλλάξουν τους κανονισμούς διεξαγωγής ώστε να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.

Οι ΗΠΑ κέρδισαν το Bermuda Bowl μέχρι και το 1987. Ιδιαίτερα το 1981 ιδιαίτερη εντύπωση έκανε η πρόοδος του Πακιστάν, μία άσημη χώρα στο χώρο του μπριτζ, που αποτελείτο από τους Zia Mahmood, Nisar Abedi, Masoon Salim, Jan-e-Alam Fazli, Munir Ata-Ullah και Nisar Ahmed, οι οποίοι κατόρθωσαν να νικήσουν πανίσχυρες ομάδες και να φτάσουν στον τελικό. Επίσης το 1985 θεσμοθετήθηκε το Venice Cup.

Το 1989 νίκησε η Βραζιλία, της οποίας την ομάδα αποτελούσαν οι Marcelo Branco, Pedro Branco, Carlos Camacho, Gabriel Chagas, Ricardo Janz, Roberto Mello και Pedro Paulo Assumpcao (npc).

Εκτοτε το κύπελο αλλάζει συνεχώς χέρια:

Το 1991 κέρδισε η Ισλανδία (Jon Baldursson, Adalsteinn Jorgensen, Orn Arnthorsson, Gudlaugur Johansson, Thorlakur Jonsson, Gudmundur Arnson και Bjorn Eysteinsson (npc)).

Το 1993 κέρδισε η Ολλανδία (Piet Jansen, Wubbo de Boer, Enri Leufkens, Jan Westerhof, Bauke Muller, Berry Westra, Jaap Trouwborst (npc) και Henk Schippers (npc)).

Το 1995 κέρδισαν οι ΗΠΑ (Dick Freeman, Robert Hamman, Jeff Meckstroth, Nick Nickell, Eric Rodwell, Robert S. Wolff και Edgar Kaplan (npc)).

Τέλος το 1997 κέρδισε η Γαλλία (Paul Chemla, Alain Levy, Christian Mari, Herve Mouiel, Franck Multon, Michel Perron και Jean-Louis Stoppa).

Στο «χρυσό» Bermuda Bowl που έγινε κατ” εξαίρεση το 2000 στις Βερμούδες, το κύπελο πήραν οι ΗΠΑ χάρη σε μία πανίσχυρη ομάδα αποτελούμενη από τους: Bob Hamman, Paul Soloway, Jeff Meckstroth, Eric Rodwell, Dick Freeman, Nick Nickell και Sidney Lazard (npc).

Ετικέτες: , .