Αν έχετε γρήγορα χέρια, μπορείτε να κλέψετε στα χαρτιά. Προσέξτε όμως – κάποιος μπορεί να παρακολουθεί.

Ενα άρθρο του Jeff Bowden.

Κάθε φορά που επισκέπτομαι τον Norman Beck, φεύγω ελαφρώς ζαλισμένος. Η ομίχλη δεν αποσύρεται για μερικές ώρες. Κάποτε, ενώ καθόμουν απέναντί του στο γραφείο του, ο Back έβγαλε ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ από ένα μικρό σάκο. Μια άλλη φορά πήρε μία τράπουλα, την ανακάτεψε και σχημάτισε με τους αριθμούς τα γεννέθλιά μου, φύλλο προς φύλλο στο γραφείο. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ για τα γεννέθλιά μου. Οταν συνειδητοποίησα τί έκανε, ένιωσα σαν να μου είχαν ρίξει μπουνιά στο στομάχι. Αν πω οτιδήποτε μετά από ένα τέτοιο τρικ, ο Beck χαμογελάει μοχθηρά και λέει: “Είναι τρομακτικό. Αποκλείεται να το ήξερα αυτό.”

Ο Beck είναι μάγος. Του αρέσει η κοντινή μαγεία, η οποία, όπως λέει και το όνομα, σχετίζεται με το χειρισμό αντικειμένων, συνήθως χαρτιά, σε κοντινή απόσταση από το κοινό. Η κοντινή μαγεία απαιτεί καλά χέρια, κάτι που οι μάγοι και οι χαρτοπαίκτες αναφέρουν ως “good chops’. Κάποιο πρωι ο Beck είχε μία μικρή τηλεόραση στο γραφείο του όταν έφτασα.

Πήγα να τον συναντήσω γιατί ήμουν περίεργος σχετικά με μία υπόθεση που του ζητήθηκε να εξετάσει. Μία από τις διοικούσες αρχές του αγωνιστικού μπριτζ ειδοποιήθηκε για κάποιον ύποπτο για κλοπή. Εστειλαν στο Beck τη βιντεοκασέτα για να την αναλύσει. Αν έβρισκε σημάδια κλοπής, ήθελαν να καταθέσει σε επίσημη επιτροπή. Ο Steve Forte, ένας πασίγνωστος σύμβουλος τη βιομηχανία των παιχνιδιών, μου είπε αργότερα “ότι η κασέτα κατέληξε στα χέρια του καλύτερου ανθρώπου στον κόσμο για να αποφασίσει αν ο τύπος έκλεβε. Ο τύπος δεν το ήξερε αλλά έπαιζε ένας εναντίον ενός με το Micheal Jordan’. Ο Beck συμφώνησε να αναπαραστήσει τα περιστατικά για μένα.

Το γραφείο του Beck είναι από μόνο του μία βιβλιοθήκη. Κρεμασμένα στους τοίχους είναι πόστερ από την United States Playing Card Company. Η βιβλιοθήκη είναι γεμάτη από παράξενους τίτλους: The Expert at the Card Table: A Treatise on the Science and Art of Manipulating Cards, Secrets of the Card Sharps, και μία επανέκδοση του Cheating at Bridge. Υπάρχουν ακόμη θρίλερ, βιβλία ψυχολογίας και μαγείας. Για τον Beck αποτελούν λεξικά και εγχειρίδια. Ο Beck εργάζεται σε μία εταιρία που ετοιμάζει τους κανόνες για τα βραβεία σε οποιουδήποτε είδους διαγωνισμούς.

Κάθε διαγωνισμός εμπνέει έναν απατεώνα. Η δουλειά του Beck είναι να φροντίσει ώστε ο απατεώνας να αποτύχει.

“Αυτός εδώ ο τύπος είναι ο δικός μας’, λέει ο Beck αμέσως όταν ξεκινάει η ταινία. Εδειχνε σε έναν άνδρα που ανακάτευε τα φύλλα σε ένα τραπέζι. Το βίντεο είναι θολό και μικρό. Δεν υπάρχει ήχος. “Είναι καλύτερα χωρός αυτόν,” λέει ο Beck. Τελικά, όλοι οι άνδρες στο τραπέζι ανακατεύουν φύλλα. Κανείς δεν κοιτά τους άλλους, αλλά υπάρχει μια ψιλοκουβεντούλα και μερικά χαμόγελα. Τραπέζια του μπριτζ συνεχίζουν στο βάθος. “Βλέπεις αυτό τον τύπο στα αριστερά, που στέκεται όρθιος;” με ρωτάει ο Beck. “Αναγνωρίζεται εύκολα ως ένας τοπ παίκτης του μπριτζ στον κόσμο. Δεν έχει ιδέα τί συμβαίνει.”

Ούτε εγώ είχα. “Είναι τόσο καθαρό όσο ένα αυτοκίνητο που περνάει με κόκκινο;” απάντησα.

“Είναι ξεκάθαρο.”

Καθώς τελειώνει η ταινία ο Beck κλείνει την τηλεόραση και παίρνει μια καινούρια τράπουλα και αφαιρεί το πλαστικό. Ο Dai Vernon, που θεωρείτο ως ένας από τους καλύτερους κοντινούς μάγους όλων των εποχών, πίστευε ότι ότι μπορούσε να πει πόσο καλός είναι ένας μάγος από τον τρόπο που έβγαζε την τράπουλα από το κουτί. Ο Beck το κάνει με έναν ξεχωριστό τρόπο. “Ούτε οι ένορκοι είδαν κάτι στην ταινία την πρώτη φορά που είδαν την κασέτα,” είπε ο Beck. “Η δουλειά μου ήταν να τους δείξω ότι κάτι περίεργο συνέβαινε. Ημουν νευρικός. Είχα να βρεθώ σε δικαστήριο για 13 χρόνια.”

Μαζί με όλα τα άλα, ο Beck ήταν αστυνομικός για πέντε χρόνια. “Υπήρχαν άνθρωποι στην εξέταση που σέβομαι. Είμαι κι εγώ παθιασμένος με το μπριτζ. Το να κοιτάς στο απέναντι τραπέζι και να λες “είσαι κλέφτη” …” ο Beck έκανε μια μικρή παύση και ακούμπησε τα χέρια του στο τραπέζι. “Είναι περίεργο,” είπε. “Ποτέ δε με πείραξε ως αστυνομικό να αποκαλέσω κάποιον βιαστή ή δολοφόνο. Αλλά κλέφτη; Ηξερα ποιές θα ήταν οι επιπτώσεις αν τον έπιαναν. Δεν μπορώ να με φανταστώ έχοντας χάσει το δικαίωμα συμμετοχής σε αγώνες. Αγαπάω το μπριτζ.” Ο Beck ήταν life master αρκετές φορές στο παρελθόν.

Υπάρχει κάτι σε σχέση με έναν κλέφτη. Η γυναίκα μου κι εγώ κάποτε παίζαμε “πίκες” με ένα φιλικό ζευγάρι σε ένα τρένο από τη Νέα Υόρκη στην Ουάσιγκτον. Πριν φτάσουμε στον προορισμό μας, η γυναίκα έπαιξε κάπως περίεργα. “Είπες ότι δεν έχεις άλλες κούπες,” της είπα. Πέταξε τα φύλλα στο τραπέζι και μάζεψε τα πράγματά της. Την κοιτάξαμε έντονα. “Ξέρω,” απάντησε γελώντας. “Εκλεβα. Από τότε που ξεκινήσαμε.” Ετσι ξεκίνησε μία σειρά από τελευταία: η τελευταία φορά που παίξαμε μαζί τους χαρτιά, η τελευταία φορά που ταξιδέψαμε μαζί, η τελευταία φορά που έμειναν σπίτι μας. Ενα άτομο θα σε έκλεβε ενώ παίζεις για πλάκα, μπορεί να σου κλέψει τις πετσέτες του μπάνιου. Δεν τους βλέπουμε συχνά πλέον, αλλά όταν συμβαίνει αυτό, η γυναίκα μου κι εγώ σχεδόν ταυτόχρονα λέμε ο ένας στον άλλο, “Θυμάσαι όταν…;”

Η κατάθεση του Beck δόθηκε σε ένα ξενοδοχείο σε τέσσερα τραπέζια τοποθετημένα σε σχήμα πέταλου, με την επιτροπή να κάθεται στο κέντρο. Ο ύποπτος για κλοπή καθόταν στην άκρη και αντιπροσωπευόταν από τη δικηγόρο του.

“Τί σκεφτόσουν όταν πήγαινες εκεί” τον ρώτησα.

“Τον κοίταξα και σκέφτηκα, “Είμαι ο χειρότερος εφιάλτης σου.»

Σαν να ήθελε να κάνει προθέρμανση, ο Beck έκανε βεντάλια τα φύλλα που κρατούσε με μια κίνηση του αντίχειρά του. “Πρόκειται να σου δείξω τέσσερα πράγματα,” είπε, γυρίζοντας τα χαρτιά προς εμένα. “Εγιναν τέσσερα πράγματα στην κασέτα.” Τα φύλλα ήταν τέλεια και ταξινομημένα. Ο Beck ανακάτεψε και έκοψε τα φύλλα. Τα έκανε ξανά βεντάλια. Τα φύλλα παρέμειναν ταξινομημένα. Ο Beck με κάποιον τρόπο αντίστρεψε το ανακάτεμα. Με μία κίνηση. Χαμογελώντας ενώ έβλεπε τη σύγχυση μου, ανακάτεψε ξανά.

“Στη βιντεοκασέτα, ο άντρας κοιτάει τα φύλλα. Μια άμεση παράβαση του πρωτόκολλου,” είπε ο Beck. “Ας δούμε πόσες πληροφορίες μπορούμε να πάρουμε με τη μία.” Ο Beck κοίταξε την τράπουλα για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Μετά μοίρασε τα φύλλα σε τέσσερα άτομα.

“Οπως είναι τα φύλλα τώρα, ακόμη και οι καλύτεροι παίκτες στον κόσμο δεν έχουν καμία τύχη ενάντιά μου,” είπε. “Εσύ κι εγώ έχουμε όλους τους άσους, τους ρηγάδες, τις ντάμες και τους βαλέδες εκτός από δύο.” Ο Beck γύρισε τα φύλλα. Είχαμε όλες της φιγούρες εκτός από τη ντάμα κούπα και το ρήγα σπαθί. Για να ενισχύσει την άποψή του, ο Beck επανέλαβε τη διαδικασία, αλλά αυτή τη φορά όταν γύρισε τα φύλλα είχαμε όλες τις πίκες.

“Πόσο δύσκολο είναι αυτό;” ρώτησα.

“Είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που “χω κάνει,” είπε ο Beck. “Υπάρχουν πολλά πράγματα που εμπλέκονται. Το κάνει αυτό στην ταινία. Κοιτάει τα φύλλα. Εφόσον περνάω την τράπουλα με αυτή την ταχύτητα και παίρνω όλα τα φύλλα, δε νομίζω ότι χρειάζεται πολλή εξάσκηση για να πάρω τέσσερα ή οκτώ φύλλα. Ακόμη κι αυτό θα ήταν εξαιρετικό πλεονέκτημα.”

Υπάρχουν βασικά δύο τύποι ανακατέματος. Ο Beck έκανε επίδειξη και των δύο με εξαιρετική ταχύτητα. “Αυτό που συνέβη στην ταινία ήταν ένα μερικό μοίρασμα,” εξήγησε ο Beck. “Οταν ο άνθρωπος αυτός ανακατέβει, ο ασος καρό παραμένει στο τέλος της τράπουλας. Κάθε φορά. Φαίνεται κατά λάθος στην κάμερα. Ο άνθρωπος δεν ανακατέβει το τελευταίο χαρτί.”

“Ορίστε,” είπε ο Beck. “Ανακάτεψε.” Μου έδωσε τα φύλλα

Η τράπουλα ήταν βαριά και σκληρή. Τράπουλα καζίνο. Σχεδόν δε μπορούσα τη λυγίσω. Εχω συνηθίσει σε φύλλα γεμάτα από άμμο και κρέμα για τον ήλιο.

“Πόσα φύλλα κρατάει στο τέλος της τράπουλας;” ρώτησα.

“Δεν ξέρω πόσα. Ξέρω ότι δίνει στο συμπαίκτη του τον άσο.” Αφού ανακάτεψα για λίγη ώρα, ο Beck πήρε την τράπουλα. “Δε νομίζω ότι ο συμπαίκτης του το ήξερε,” είπε.

Οπως μου εξήγησε ο Beck αλλά και άλλοι, ένας κλέφτης πρέπει να είναι τόσο φυσικός, ώστε να μην ανησυχεί για την τεχνική. Πρέπει να φαίνεται πιο φυσικός κι από μάγο, που χρησιμοποιεί λέξεις και άλλα τεχνάσματα για να αποπροσανατολίσει το κοινό του. “Στο τρίτο ανακάτεμα,” συνέχισε ο Beck, “χάνει το μέτρημά του. Διστάζει.” Στην ταινία ο δισταγμός διαρκεί περίπου 3 δευτερόλεπτα. “Σε θέματα τέτοιου είδους, τρία δευτερόλεπτα είναι μια αιωνιότητα,” είπε ο Beck. “Είναι σαν κάποιος να σπάσει μία χορδή, ενώ παίζει κιθάρα και να σταματήσει για να την τοποθετήσει στη θέση της.”

Κατά τη διάρκεια της απολογίας του, ο Beck ρωτήθηκε από έναν κριτή. Είχαν το δικαίωμα να διακόπτουν. Εκείνη τη στιγμή όλοι πρόσεχαν το Beck. “Ας πούμε,” είπε πιεστικά ο κριτής, “ότι αυτό που βλέπω στην ταινία δεν είναι απόδειξη. Οτι ο άνθρωπος έχει έναν ιδιόμορφο τρόπο για να ανακατεύει τα φύλλα. Πολλοί μπορούν να το κάνουν Αυτό. Ισως έχει κάποιο πρόβλημα στο ανακάτεμα.”

Ο Beck έδωσε μία σαφέστατη απάντηση. “Εργάζομαι σε ένα χώρο,” είπε στον κριτή, “που σχετίζεται με πιθανότητες, μαθηματικά και στατιστική. Οι πιθανότητες να ανακατέψει κάποιος 15 φορές και να παραμείνει ο άσος πίκα στο τέλος της τράπουλας είναι 1 στα 52 εις την 16η. Είναι ένας αριθμός τόσο μεγάλος που δεν μπορώ να τον προφέρω.” Ο Beck έδειξε προς τον ύποτο. “Σιχαίνομαι που κάθομαι μπροστά του και τον αποκαλώ κλέφτη. Είναι όμως αυτό ακριβώς. Κανείς δεν κοιτάζει τα φύλλα και στη συνέχεια δεν ανακατέβει το τελευταίο.” Οχι αν παίζει τίμια.

Οταν ο Beck ξανάπαιξε την κασέτα για μένα, τα πάντα φαίνονταν να κινούνται σε αργή κίνηση. Ο άσος καρό έμενε στο τέλος της τράπουλας όσο κι αν τα φύλλα ανακατέβοντας. Ο άντρας έχασε το μέτρημα και κοίταξε τα φύλλα. Τα είδα όλα. Ξεκάθαρα όπως ένα αυτοκίνητο που περνάει με κόκκινο. Οι κριτές τα είδαν επίσης, τη δεύτερη φορά. Ψήφισαν ομόφωνα την αναστολή του δικαιώματος συμμετοχής του ανθρώπου στα τουρνουά. Και το χειρότερο: του έδωσαν την εττικέτα του κλέφτη. Τώρα κάνει έφεση.

Προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας, η συνήγορος του κλέφτη, σε μια προσπάθεια για εξέταση, ρώτησε το Beck σχετικά με το κόψιμο των φύλλων. Ούτε ο κλέφτης ούτε οι αντίπαλοί του ζήτησαν ποτέ να κόψουν στην κασέτα. Δεν είναι υποχρεωτικό σε ένα τουρνουά. Στον Beck ακόμη και σήμερα δεν αρέσει η απάντηση που έδωσε. “Δεν είπα, αλλά έπρεπε να πω: Κυρία μου, αν οι αντίπαλοί του είχαν κόψει, δε θα βρισκόμασταν όλοι εμείς εδώ, έτσι δεν είναι;”

Ετικέτες: .