Τα κορίτσια παίζει

Τις πιάσαμε στα πράσα!

Οι κυρίες Βελαΐτου, Βενετάκη, Γεωργίου και Μήτση, όλες μέλη της φετινής Εθνικής Ομάδας Γυναικών, βρέθηκαν το βραδάκι στην BridgeBase για την προπόνησή τους. Σε κλίμα απλό και φιλικό, χωρίς κομπασμούς αλλά με διάθεση για βοήθεια, οι παίκτριες έπαιζαν τις διανομές και συζητούσαν – κυρίως – το αγοραστικό τους σύστημα.

Από συζήτηση με τις κυρίες προέκυψε ότι συναντιόνται συχνά στη BBO σε ζεύγη για να βελτιώσουν το σύστημά τους και να καλύψουν τις ατέλειες και τα misunderstanding του. Όπως βλέπετε και από την οθόνη των σκορ, διαφορές πρακτικά δεν υπήρχαν.

Τους ευχόμαστε καλή συνέχεια και καλή πορεία στους επερχόμενους αγώνες.

Συνέντευξη του Gianarrigo Rona

Στους αγώνες του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ο Svend Novrup πήρε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη από τον πρόεδρο της European Bridge Federation (EBL), τον Gianarrigo Rona:

Εχουμε δύο κύρια προβλήματα στην EBL:

  • Πώς θα διεξάγονται τα πρωταθλήματά μας;
  • Πώς θα διδάξουμε το μπριτζ στις μικρές Ευρωπαϊκές χώρες;

Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις μεγάλες και τις μικρές χώρες.

Στο μέλον η EBL θα διεξάγει τα πρωταθλήματά της σε ένα διετή κύκλο. Τον ένα χρόνο θα έχουμε τα »κλειστά» πρωταθλήματα για τις κατηγορίες Open, Ladies και Seniors, με μία ομάδα από κάθε χώρα να λαμβάνει μέρος σε κάθε κατηγορία. Στο μέλον αυτό θα συμβαίνει και στους seniors, καθώς αυτό θα επισημοποιεί τη συμμετοχή τους και κάθε χώρα θα υποστηρίζει την επίσημη ομάδα. Οι συμμετέχοντες στα παγκόσμια πρωταθλήματα θα προκύπτουν από αυτό το πρωτάθλημα.

Αυτό το πρωτάθλημα θα συνεχίσει να παίζεται με τη μορφή του round-robin για μέχρι 40 συμμετέχουσες χώρες και, αν και σήμερα έχουμε 45 μέλη, αμφιβάλω αν περισσότερα από 40 θα είναι παρόντα για τα επόμενα χρόνια. Αρχικά πίστευα ότι είναι καλή ιδέα να υπάρχουν δύο όμιλοι, ανάλογα με τη δύναμη κάθε χώρας, καθώς αυτό θα έδινε τη δυνατότητα στις μικρότερες χώρες να κερδίζουν κάποιες φορές, αλλά αυτές ήταν που διαμαρτυρήθηκαν και ζήτησαν να διατηρηθεί το ισχύον σχήμα.

Είναι υπό σκέψη να διοργανώνονται και παράπλευρα τουρνουά κατά τη διάρκεια των πρωταθλημάτων, καθώς υπάρχει χρόνος για αυτά τα απογεύματα, αλλά κατά τη διάρκεια της ημέρας θέλουμε τον κόσμο στο view-graph!

Τον επόμενο χρόνο η EBL θα διοργανώνει ένα πρωτάθλημα με όλες τις κατηγορίες ζευγών και ομάδων, ανοικτό σε όλους τους παίκτες της Ευρώπης. Αυτό θα είναι ένα τεράστιο πρωτάθλημα και θα είναι δυνατό οποιαδήποτε χώρα να το διοργανώσει αν θέλει, καθώς θεωρώ ότι τα »κλειστά» πρωταθλήματα πιθανότατα θα διοργανώνονται από συγκεκριμένες πόλεις, όπου γνωρίζουμε ότι η διοργάνωση είναι τέλεια. Οι παίκτες δεν πηγαίνουν σε αυτά τα πρωταθλήματα για τουρισμό. Ερχονται να παίξουν και το σημαντικό είναι οι παρεχόμενες υπηρεσίες να είναι όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένες.

Εχουμε να λάβουμε υπόψη το κόστος της διοργάνωσης, καθώς η κατάσταση με τους σπόνσορες είναι κάπως δύσκολη. Είμαστε σε διαπραγματεύσεις με διάφορες πολυεθνικές αυτή τη στιγμή, αλλά οι περισσότερες θέλουν να σπονσοράρουν διοργανώσεις αντί για οργανισμούς και έχουμε πρόβλημα με το γεγονός ότι δεν μπορούμε να προσφέρουμε τηλεοπτική κάλυψη. Το διετές open πρωτάθλημα θα είναι πηγή εσόδων για εμάς και έτσι είναι απαραίτητο. Χωρίς αυτό θα πρέπει να αυξήσουμε τις συνδρομές των μελών και αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο για κάποια από τα μέλη μας.

Είναι μεγάλο πρόβλημα το γεγονός ότι λίγοι νέοι άνθρωποι παίζουν χαρτιά σήμερα. Προτιμούν να παίζουν με τους υπολογιστές τους. Είχαμε παρόλα αυτά τη δυνατότητα να προσελκύσουμε νέους ανθρώπους σε σχολικό επίπεδο στη Γαλλία και την Ιταλία και ελπίζουμε ότι αυτό μπορεί να γίνει σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες. Ενα μεγάλο πρόβλημα είναι η εσωτερική μας διοργάνωση. Τα μέλη του συμβουλίου ζουν μακρυά το ένα από το άλλο και δεν έχουμε κάποια γραμματεία όπως παρόμοια αθλήματα, π.χ. το σκάκι. Καθένας από εμάς έχει να κάνει αρκετή γραμματειακή δουλειά και ξοδεύουμε χωρίς μισθό 3-4 ώρες καθημερινά.

Είναι πολύ σημαντικό να μιλήσουμε σε νέους ανθρώπους. Να ξεκινήσουμε διδάσκοντας ότι το bridge είναι ηθικό παιχνίδι, όπου δεν μπορείς ποτέ να κλέψεις. Και πρέπει να πούμε και την ιστορία μας.

Σε άλλα αθλήματα μαθαίνεις σύντομα ποιά ήταν τα μεγάλα ονόματα. Ποιός ποδοσφαιριστής δε θα ακούσει για τον Πελέ ή δε θα μάθει ποιός κέρδισε το πρωτάθλημα το 1932; Οι παίκτες του μπριτζ σπάνια γνωρίζουν τους διεθνείς τους αστέρες – δεν ασχολούνται με το ποιός εφηύρε το παιχνίδι και ποιός το προώθησε. Δε γνωρίζουν την Blue Team ή τους Dallas Aces. Δε γνωρίζουν πόσα κύπελα έχουν οι διεθνείς παίκτες. Δε γνωρίζουν την τρέχουσα διεθνή κατάταξη. Πρέπει να κάνουμε γνωστή την ιστορία μας και τα στατιστικά μας.

Και σε ποιό παιχνίδι υπάρχουν τόσοι πολλοί παίκτες που δε γνωρίζουν τους κανόνες; Θα μπορούσατε να σκεφτείτε κάποιον ποδοσφαιριστή που δε γνωρίζει πότε υπάρχει ελεύθερη βολή; Ακόμη και στο ανώτατο επίπεδο παικτών πιστεύω ότι κάποιος έχει σαφές πλεονέκτημα ενάντια στους αντιπάλους του, αν γνωρίζει τους κανόνες.

Ελπίζουμε να γίνουμε άθλημα με πλήρη δικαιώματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006 στο Τορίνο αν και αυτό μπορεί να παραταθεί λίγο περισσότερο. Αυτό το χρόνο γίνονται εκλογές για τον πρόεδρο της IOC (σ.σ. Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή) και ευτυχώς και οι δύο υποψήφιοι βλέπουν με συμπάθεια το bridge. Ακόμη και έτσι όμως υπάρχουν προβλήματα στο να γίνει Ολυμπιακό Αθλημα. Οχι μόνο είναι απαραίτητο να αλλάξουν οι κανόνες της Χειμερινής Ολυμπιάδας, ώστε να μπορούν να λάβουν μέρος αθλήματα που δεν παίζονται στο πάγο ή το χιόνι, αλλά επίσης υπάρχουν 60 διαφορετικά αθλήματα που προσπαθούν, εκτός από εμάς, να γίνουν Ολυμπιακά.

Είναι αισιόδοξος καθώς έχουμε ένα σαφές πλεονέκτημα, χάρη στο γεγονός ότι δε χρειαζόμαστε ειδικές εγκαταστάσεις να κτιστούς. Χρειαζόμαστε απλά ένα μεγάλο ξενοδοχείο ή ένα συνεδριακό κέντρο.

Εχουμε μερικά πολιτικά προβλήματα στην EBL προς το παρόν. Ενα από αυτά είναι οι αγώνες μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου. Θα ήταν λογικό να μεταφερθεί η δεύτερη χώρα στη ζώνη της περιοχής της. Εκεί θα είχαν μεγάλη πιθανότητα να προκριθούν για το Bermuda Bowl, καθώς είναι πιθανότατα πιο δυνατοί από τη Συρία, που προκρίθηκε αυτή τη φορά.

Ενα άλλο πρόβλημα είναι οι σχέσεις με τις ΗΠΑ. Δεν καταλαβαίνω γιατί θέλουν να έχουν το ίδιο πλήθος ομάδων στο Bermuda Bow με τη Ευρώπη, όταν έχουμε το 50% των μελών του παγκόσμιου μπριτζ και πληρώνουμε μια τόσο μεγάλη συνδρομή στη WBF. Ταυτόχρονα ο αριθμός των μελών έχει κατέβει δραματικά στις ΗΠΑ, ενώ αυξάνεται διαρκώς στην Ευρώπη. Φυσικά δεν μπορούμε να έχουμε τις μισές ομάδες στο Bermuda Bowl. Πέντε είναι αρκετές, αλλά θα ήταν άδικο να έχουν και οι ΗΠΑ πέντε επίσης.

Η θητεία μου λήγει το 2003 και θα δούμε τί θα συμβεί τότε, αλλά αν οι συνάδελφοί μου με θέλουν ακόμη, μάλλον θα θέσω υποψηφιότητα για μία ακόμη περίοδο.

Ιούνιος 2001, Τενερίφη, Κανάριες Νήσοι

Συνέντευξη του Mike Lawrence

Πρόσφατα ο Jeff Tang πήρε συνέντευξη “εφ” όλης της ύλης” από τον πασίγνωστο πρωταθλητή, συγγραφέα και δάσκαλο του bridge Mike Lawrence.

Ο Mike Lawrence έχει κερδίσει τρία παγκόσμια πρωταθλήματα, αρκετά πρωταθλήματα στις ΗΠΑ και είναι επίσης ένας ικανότατος και ενεργός συγγραφέας και δάσκαλος. Οταν μιλήσαμε μαζί του μόλις επέστρεφε από εκπαιδευτικό ταξίδι στην Ιαπωνία και ετοιμαζόταν για να δώσει διαλέξεις σε μια μπριτζιστική κρουαζιέρα στο Μεξικό.

Jeff Tang: Φαίνεται ότι ταξιδεύεις πολύ. Πόσο χρόνο σπαταλάς με αυτό τον τρόπο;

Mike Lawrence: Οχι ιδιαίτερα πολύ. Παίζω τέσσερα ή πέντε εθνικά πρωταθλήματα το χρόνο και δίνω τρεις ή τέσσερεις διαλέξεις κάπου στις ΗΠΑ ή στον κόσμο. Η Ιαπωνία ήταν η πιο πρόσφατη χώρα. Αν προσθέσεις και μια – δυο κρουαζιέρες αυτό που μένει είναι περίπου 60 ημέρες. Καθώς γνωρίζετε αρκετοί επαγγελματίες παίζουν σε 40 ή περισσότερα πρωταθλήματα το χρόνο. Κάντε την πρόσθεση!

JT: Ο Grant Baze παίζει κυριολεκτικά εκατοντάδες διανομές στο OKbridge κάθε εβδομάδα. Πιστεύετε ότι θα κάνατε κι εσείς κάποτε κάτι τέτοιο; Είναι ιδιαίτερα βολικό να παίζει κανείς από το σπίτι.

ML: Ναι, μπορείς να παίξεις πολύ στο OKbridge και πλέον υπάρχουν και άλλα δυο – τρία άλλα sites όπου μπορεί κανείς να παίξει, όπως το e-Bridge. Για μένα το να παίξω τόσα πολλά χέρια όσα ο Grant θα με εξουθένωνε. Ο χρόνος που ξοδεύω στην κατασκευή προγραμμάτων για υπολογιστές είναι ιδιαίτερα μεγάλος. Η Karen, η γυναίκα μου, κι εγώ ξοδεύουμε τέσσερεις με πέντε ώρες την ημέρα εργαζόμενοι με τον Fred Gitelman για την παραγωγή των προγραμμάτων.

JT: Ξέρω ότι το πρόγραμμα “Conventions” θα εμφανιστεί στην αγορά τα Χριστούγεννα (σ.σ. του 2000). Καλύπτει τις περισσότερες συμβάσεις που υπάρχουν μέσα στο σύστημα “Standard American’;

ML: Το πρόγραμμα “Conventions” είναι αφιερωμένο στις συμβάσεις που μπορούν να βρεθούν στις περισσότερες κάρτες συμβάσεων της ACBL. Θα καλύπτει τις περισσότερες κοινές συμβάσεις. Παρουσιάζω αρχικά μια μικρή περίληψη της σύμβασης. Στη συνέχεια υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός χεριών που μπορείτε να αγοράσετε στον υπολογιστή. Κάθε χέρι προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο, σε σχέση με τη σύμβαση. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο χρήστης διαθέτει τρεις ή τέσσερεις επιλογές και την άποψή μου σε αυτές. Τί κάνει μια αγορά καλή και τί μια αγορά κακή. Τέλος, για μερικές συμβάσεις, υπάρχουν χέρια που δείχνων πώς γίνεται η άμυνα όταν οι αντίπαλοι χρησιμοποιούν τη σύμβαση, όπως οι διχρωμίες “Michaels” και το “Unusual Notrump’. Για τους “επιστημονικούς’, έχω συμπεριλάβει ένα πλήθος συμβάσεων, κυρίως δικής μου επινόησης, που δεν έχουν εμφανιστεί ξανά. Για παράδειγμα ένα νέο “Drury’. Πώς να αγοράσετε όταν οι αντίπαλοι παρεμβάλονται στο “Jacoby 2NT’. Κάθε σύμβαση παίρνει επίσης και έναν βαθμό. Κάποιες είναι καλύτερες από κάποιες άλλες και προσπαθώ να δείξω ποιές μου αρέσουν ιδιαίτερα. Πριν ρωτήσει οποιοσδήποτε, δεν καλύπτω συμβάσεις όπως οι “Bergen Raises’, “Lebensohl’, ή τα “Inverted Minor Suit Raises’. Επρεπε να αφήσω έξω μερικές ρεζέρβα για τη συνέχεια.

JT: Υπάρχουν κάποιες συμβάσεις που βλέπετε να χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στα τουρνουά και οι οποίες δε σας αρέσουν καθόλου;

ML: Τις περιπτώσεις, εφόσον επιτρέπονται από την ACBL, με αφήνουν αδιάφορο. Η τάση στο Ευρωπαϊκό μπριτζ είναι να παίζει κανείς πολλές συμβάσεις, που μπλέκονται με την αγορά αντί να είναι πρακτικές οι αγορές. Βάλτε με, λοιπόν, στην ομάδα που δεν της αρέσει αυτό. Οι περισσότερες συμβάσεις που θα δείτε στις ΗΠΑ έχουν κάποιο νόημα, γιατί άντεξαν στην πάροδο του χρόνου. Κάποτε το “Flannery” ήταν σπουδαίο αλλά τώρα πλέον χάνεται, σωστά κατά τη γνώμη μου.

JT: Υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει η ACBL για να αυξήσει τη συμμετοχή στα τουρνουά;

ML: Αυτή είναι η ερώτηση του ενός εκατομυρίου δολλαρίων, στην οποία πολλοί θα ήθελαν να έχουν την απάντηση. Πιστεύω ότι οι επαγγελματίες έχουν χαλάσει το μπριτζ, για παράδειγμα, για πολλούς λόγους. Οι μικροί παίκτες γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να κερδίσουν όταν υπάρχουν τριγύρω οι επαγγελματίες. Επίσης πολλοί επαγγελματίες παίζουν με υπεροψία ενάντια στους αντιπάλους τους, κάτι στο οποίο έχω εναντιωθεί πολλές φορές. Οι επαγγελματίες πρέπει να είναι κάτι που οι παίκτες θέλουν να βλέπουν και δε νομίζω ότι ο στόχος αυτός έχει επιτευχθεί.

Οταν ήμουν στην Ιαπωνία, μου έκαναν αυτήν ακριβώς την ερώτηση. Το στήσιμό τους όσον αφορά το μπριτζ, είναι παρόμοιο με το δικό μας. Στο Τόκυο, το μπριτζ είναι δημοφιλές πλέον, αλλά ο μέσος όρος ηλικίας είναι περίπου 10 χρόνια χαμηλότερος από τον δικό μας. Η οικοδέσποινά μου, η Haruko Koshi, με ρώτησε σε κάποια από τις διαλέξεις ποιά είναι η γνώμη μου. Φαίνεται ότι το μπριτζ στην Ιαπωνία γερνάει όπως και το Αμερικάνικο και έχουν μάθει βλέποντας εμάς ότι σύντομα θα προκύψουν προβλήματα. Προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα τώρα πριν γίνει ιδιαίτερα σοβαρό, όπως είναι εδώ.

Ενα θέμα που πέρασε από το μυαλό μου και που απομένει τώρα είναι να ρωτήσουμε τους νεαρότερους παίκτες τί είναι αυτό που τους τραβάει στο μπριτζ. Είναι καλύτερα να μας το πουν αυτοί από το να το μαντέψουμε εμείς. Στη διάλεξη στο Τόκυο είχαμε έναν 28χρονο φοιτητή και ένα ζευγάρι γύρω στα 40. Ναι, θα έλεγα ότι οι τάξεις μου εκεί ήταν αρκετά νεότερες από αυτές στις οποίες διδάσκω εδώ.

Βλέπω τί συμβαίνει, αλλά το να μάθω τί μπορώ να κάνω γι αυτό είναι δύσκολο. Θυμάμαι ότι όταν ξεκίνησα να παίζω αγαπούσα τρελά το παιχνίδι. Ζούσα για κάθε λεπτό του. Σε μια περίπτωση είχα κερδίσει 90 master points (σ.σ. στην Αμερική τα master points που δίνονται σε κάθε αγώνα είναι πολύ πιο λίγα από αυτά στην Ελλάδα) και με είχαν γράψει οι τοπικές εφημερίδες.

Εσύ τί νομίζεις Jeff; Εχεις αρκετή εμπειρία για να συγκρίνεις το τότε με το τώρα;

JT: Είμαι μόλις 25 χρόνων τώρα, αλλά νομίζω ότι κάποια ακραία αγοραστικά συστήματα που επιτρέπονται σήμερα αποτρέπουν το μέσο “κοινωνικό” παίκτη να ενδιαφερθεί για το αγωνιστικό μπριτζ. Ολοι οι φίλοι μου αγαπούν τρελά το “mini no-trump” και τα “crazy two-bids’, αλλά πιστεύω ότι αυτές οι μέθοδοι αποθαρρύνουν τους αρχάριους και τους μέσους παίκτες και δε θέλουν να εμφανιστούν ξανά στον όμιλο.

ML: Αυτό συμβαίνει. Δεν είμαι σίγουρος πώς να ορίσω αυτό το πρόβλημα. Οι νέοι παίκτες, ιδιαίτερα οι δημιουργικοί, φαίνεται ότι περνούν από μία περίοδο κατά την οποία δοκιμάζουν ανορθόδοξες αγοραστικές μεθόδους, πριν μάθουν ότι δεν μπορούν να κερδίσουν σε γερό συναγωνισμό, τουλάχιστον σε μόνιμη βάση.

Από μια άλλη οπτική γωνία, η εμφάνιση των παικτών είναι χαμηλή στις περισσότερες περιπτώσεις. Προσπάθησα να έρθω σε επαφή με την ACBL για τη δημιουργία προγραμμάτων μπριτζ, που θα εισάγουν το μπριτζ και τον ανθρώπινο παράγοντά του στους νέους παίκτες, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη. Για κάποιους λόγους όταν παρουσιάζεται η ιδέα φαίνεται αρκετά καλή, αλλά όταν έρχεται η ώρα να υλοποιηθεί τα κεφάλια στρίβουν προς άλλη κατεύθυνση. Ο Fred Gitelman δημιούργησε ένα πρόγραμμα που δίνει η ACBL δωρεάν. Παρουσιάζει τους μηχανισμούς του μπριτζ, από την εκτέλεση έως την άμυνα, αλλά δε δείχνει πολλές πτυχές του μπριτζ, όπως οι ακόλουθες:

  • Ψυχολογία
  • Μαθηματικά
  • Προσωπικότητα
  • Συναγωνισμός
  • Δημιουργικότητα
  • Διασκέδαση
  • Δημόσιες σχέσεις
  • Επίλυση προβλημάτων
  • Επικοινωνία

και άλλα πολλά. Μπορείτε να προσθέσετε αρκετά στον κατάλογο.

Α! ναι. Ανέφερα ότι στην Ιαπωνία κάνουν τουρνουά των 50 τραπεζιών; Επισκέφθηκα κάποιον όμιλο και βρήκαν το δωμάτιο τελείως γεμάτο.

Δε μου αρέσει που εξυμνώ αυτά που είδα στην Ιαπωνία, αλλά ήταν ένα από τα πράγματα που με άφησαν άφωνο. Επαιξα μια φορά με τη Haruko. Ηταν ένα από τους μικρότερους όμιλους. Το παιχνίδι άρχιζε στις 7.45. Στις 7.40 οι παίκτες ήταν στις θέσεις τους. Ξεκινήσαμε στις 7.45 και παίξαμε 24 διανομές περίπου μέχρι τις 10.25. Τρία λεπτά μετά τη λήξη του παιχνιδιού ο διαιτητής ήρθε στα τραπέζια και μας έδωσε hand records. Το έκανε αυτό χωρίς φανφάρες. Σαν να ήταν αναμενόμενο. Μετά από τέσσερα λεπτά μου έδωσαν μία εκτύπωση με λεπτομέρειες σχετικά με τις διανομές που παίξαμε. Περιείχε το συμβόλαιο, τις λεβέ που κάναμε, τους πόντους που πήραμε από κάθε διανομές, τη συνολική βαθμολογία, το ποσοστό μας και την κατάταξή μας. Αυτές οι λεπτομέρειες ήταν ιδιαίτερα σημαντικές. Θα θέλατε να παίξετε στην Ιαπωνία; (Υ.Γ. κάναμε 67%)

JT: Στοιχιματίζω ότι ούτε εκεί τα παντρεμένα ζευγάρια τσακώνονταν;

ML: Κατά τη γνώμη μου αυτό οφείλεται γιατί υπάρχει κώδικας σεβασμού στη χώρα. Ακουσα από κάποιους που είχαν πάει εκεί ότι κι εκεί τα ζευγάρια τσακώνονται, αλλά είναι λιγότερο … υποχρεωτικό από ότι εδώ.

JT: Αυτό που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι όταν ένας κακός παίκτης κατηγορεί έναν άλλο βασισμένος σε λανθασμένη ανάλυση. “Επρεπε να είχες παίξει αυτό ή εκείνο” ενώ η δήλωση αυτή είναι τελείως λανθασμένη.

ML: Αυτό, Jeff, είναι στη φύση του ανθρώπου. Αν όλοι οι παίκτες μπορούσαν να αναλύσουν σωστά ένα χέρι δε θα υπήρχαν διαφωνίες. Ενα πράγμα που σχετίζεται με τους παίκτες είναι ότι τους αρέσει να φέρνουν ένταση στο τραπέζι. Το να θέλεις να κερδίσεις είναι φυσικό και το να εξιτάρεσαι με το παιχνίδι είναι καλό. Πιστεύω ότι κάποιες από τις κακές αναλύσεις θα συμβαίνουν πάντα ως κάποιο βαθμό, είναι μέρος του παιχνιδιού. Οταν όμως μπαίνουν στην κουβέντα φράσεις όπως “ηλίθιε” και “βλάκα” τότε τα πράγματα έχουν πάει πολύ μακρυά. Θα ήθελες να παίξεις σε ένα παιχνίδι όπου όλες οι συζητήσεις θα ήταν του τύπου “Αχ συμπαίκτη. Πόσο απίστευτα κουτό εκ μέρους μου. Η άμυνά σου ήταν τέλεια και δεν κατόρθωσα να ακολουθήσω την αντάμ σου’. Πιστεύω ότι σε όλους όλους θα άρεσε ένα τέτοιο παιχνίδι.

JT: Εχεις παίξει με αρκετούς συμπαίκτες, είμαι σίγουρος, στα 40+ χρόνια εμπειρίας σου. Είχες ποτέ κάποιον αγαπημένο συμπαίκτη;

ML: Είχα πολούς. Δυστυχώς δεν είμαι πάντα ο καλύτερος συμπαίκτης και αυτό μου κόστισε σε κάποια partnerships. Ανάμεσα στους αγαπημένους μου συμπεριλαμβάνονται ο Stansby, ο Hamman, ο Blumenthal, ο Goldman, ο Kantar, ο Weichsel και ο Granovetter. Εχω παίξει και με άλλους, αλλά αυτά ήτνα partnerships των δύο ή περισσότερων χρόνων.

JT: Παίζεις ακόμη Scrabble; Οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν ότι έγραψες ένα πολύ καλό βιβλίο για το Scrabble πριν από μερικά χρόνια.

ML: Ναι, παίζω ακόμη, αλλά μόνο με την γυναίκα μου εναντίον του «Maven». Το Maven είναι ένα καταπληκτικό πρόγραμμα που σου επιτρέπει να παίζεις ενάντια σε όποιο επίπεδο επιλέγεις. Μπορεί να σε συντρίψει ή όχι, ανάλογα με το επίπεδο δυσκολίας που βάζεις.

JT: Υπάρχει κάτι που δεν έχεις κάνει στο μπριτζ αλλά θα ήθελες να το κάνεις;

ML: Δεν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο που θα ήθελα να κάνω, αλλά θα ήθελα να κάνω τα πάντα ξανά. Το μπριτζ είναι ένα συνεχόμενο παιχνίδι. Κέρδισε σήμερα και αύριο το έχουν ξεχάσει. Οι συνεχείς νίκες είναι το καλύτερο μέρος του παιχνιδιού. Σημαίνει ότι παίζεις με επιμονή.