Ο Sam Stayman (1909 - 11 Δεκεμβρίου 1993) ήταν ένας Αμερικανός παίκτης του μπριτζ και πασίγνωστος σε όλους όσους ασχολούνται με το άθλημα, χάρη στην ομώνυμη σύμβαση.

Εθεωρείτο ένας από τους κορυφαίους παίκτες παγκοσμίως, έχοντας στο ενεργητικό του (μεταξύ άλλων) τρία Bermuda Bowl και είκοσι πρωταθλήματα της ACBL^[1], ενώ στους καταλόγους της WBF είναι καταγεγραμμένος ως “Grand Master”^[2].

Ο Sam γεννήθηκε στο Worcester το 1909. Αποφοίτησε από το Dartmouth College το 1930 και από το Tuck Business College το 1931. Έγινε πρόεδρος της εταιρίας Stayman & Stayman στη New York. Αργότερα, πούλησε την επιχείρησή του και έγινε διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας Strand & Company^[3].

Χάρη στις δημοσιεύσεις του έκανε γνωστές στον κόσμο του μπριτζ δύο από τις διασημότερες συμβάσεις, τις “Stayman” και “Namyats” (το όνομα και των δύο προέρχεται από το επώνυμο του Sam), που ήταν όμως προϊόντα των συμπαικτών του George Rapee και Victor Mitchell αντίστοιχα. Παράλληλα, ο Sam έγραψε και τρία βιβλία, το “Expert Bidding at Contract Bridge” (1951), το “The Complete Stayman System of Contract Bidding” (1956) και το “Do You Play Stayman?” (1965).

Σημειώσεις:

[1] Samuel Stayman, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Samuel_Stayman&oldid=192051829 (8 Απρ 2008).

[2] Samuel M STAYMAN, http://www.worldbridge.org/people/person.asp?qryid=15562 (8 Απρ 2008).

[3] Samuel M. Stayman, 84, Inventor Of Bidding Conventions in Bridge, http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9F0CE2DB133DF930A25751C1A965958260 (8 Απρ 2008).

Ποιός είναι ο Michael Lawrence;

Στον κόσμο του μπριτζ, δεν πλησιάζει κανείς τα επιτεύγματά του ως παίκτης, συγγραφέας και δάσκαλος ταυτόχρονα.

Ο Mike ξεκίνησε να παίζει μπριτζ ενώ φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια. Κατά τη διάρκεια ενός χημικού πειράματος προκάλεσε μία έκρηξη, εξαιτίας της οποίας δεν μπορούσε να γράψει για τρεις εβδομάδες. Το αποτέλεσμα ήταν ότι δεν μπορούσε να λάβει μέρος στις τελικές εξετάσεις και έτσι αναγκάστηκε να κάνει μαθήματα το καλοκαίρι. Μη θέλοντας να χάσει το χρόνο του ο Mike ανακάλυψε το δωμάτιο αναψυχής, όπου διαπίστωσε ότι ήταν περισσότερο ικανός στο μπριτζ απ’ ότι στη χημεία. Ετσι δεν άργησε το μπριτζ να γίνει το κύριο ενδιαφέρον του.

Ως παίκτης ο Lawrence έχει κερδίσει τρία παγκόσμια πρωταθλήματα και τρεις φορές έχει έρθει δεύτερος. Στη χώρα του, τις ΗΠΑ, έχει περισσότερα από 20.000 master points (σ.σ. ένα εξαιρετικό επίτευγμα για τις ΗΠΑ) και έχει στο ενεργητικό του περισσότερα από είκοσι Εθνικά πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων και 10 νικών στα πρωταθλήματα Vanderbilt, Reisinger, και Spingold.

Ο Mike είχε την τύχη να είναι ένα από τα αρχικά μέλη των Dallas Aces, μία ομάδα που δημιουργήθηκε από τον Ira Corn. Ο Ira ήταν ένας άνθρωπος που είχε ένα όραμα και την απαραίτητη δυναμικότητα στο χαρακτήρα για να το πραγματοποιήσει. Ηθελε να δει τις ΗΠΑ να κερδίζουν και πάλι παγκόσμια πρωταθλήματα και με στόχο αυτό, φρόντισε ώστε ένα γκρουπ από εξπέρ στο μπριτζ να μετακινηθούν στο Ντάλας. Για να έχουν επιτυχία οι προσπάθειές του, ο Ira χρησιμοποίησε δύο ακόμη ισχυρές προσωπικότητες: την Dorothy Moore, που βοηθούσε την ομάδα όταν προέκυπταν διάφορα προβλήματα και τον Joe Musumeci, που ήταν ο προπονητής της ομάδας.

Ηταν κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στους Dallas Aces όταν ο Lawrence πρόσθεσε τη συγγραφή και τη διδασκαλία στις παικτικές του ικανότητες. Υπεύθυνος γι αυτό ήταν και πάλι ο Ira, ο οποίος μια μέρα είπε στο Mike να πάει στο γραφείο του. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης έδωσε εντολή στο Mike να γράψει ένα βιβλίο, κάτι με το οποίο ο Lawrence δεν είχε καμία σχέση εκείνο τον καιρό. Ο Mike αρνήθηκε, προφασιζόμενος ότι δεν διαθέτει τις ανάλογες ικανότητες, αλλά όταν ο Ira τόνισε ποιός ήταν αυτός που έκοβε τα τσεκ, ο Mike τελικά πείστηκε. Ενα μήνα αργότερα ο Ira κάλεσε και πάλι τον Mike στο γραφείο του. Αυτή τη φορά είπε στο Mike ότι θα ξεκινούσε να διδάσκει μπριτζ. ‘Ορίστε ο κατάλογος με τους μαθητές σου. Ξεκινάς σε τρεις εβδομάδες.’

Γι ακόμη μία φορά ο Mike αρνήθηκε, αλλά υπό την υπενθύμιση του Ira ότι αυτός ήταν ο … ‘συγγραφέας των επιταγών’, ο Mike έγινε τελικά και δάσκαλος.

Περισσότερο ίσως από οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα, ο Lawrence είναι γνωστός για την ικανότητά του να μοιράζεται τις εμπειρίες του με τους αναγνώστες και τους μαθητές του.

Ως συγγραφέας ο Mike έχει γράψει περισσότερα από είκοσι βιβλία, εκ των οποίων τα περισσότερα εξερευνούν περιοχές για τις οποίες κανείς άλλος είχε γράψει στο παρελθόν. Πολλά από τα βιβλία του έχουν κερδίσει το βραβείο του ‘Βιβλίου της Χρονιάς’, ξεκινώντας από το πρώτο βιβλίο του, ‘How to read your Opponent’s cards’ και συνεχίζοντας μέχρι το ‘Opening Leads’, που δημοσιεύθηκε το 1996.

Ταυτόχρονα ο Mike εκδίδει ένα περιοδικό που ασχολείται με αγορές με κέντρο βάρους το Standard American (σ.σ. το αγοραστικό σύστημα της ACBL, κάτι αντίστοιχο με την κίτρινη κάρτα συμβάσεων της ΕΟΜ). Σε αυτό συμπεριλαμβάνονται όλες οι συμβάσεις που εμφανίζονται στα πρωταθλήματα των ΗΠΑ καθώς επίσης και ασκήσεις κρίσης.

Πρόσφατα ο Mike έγινε επίσης και ένας από τους συγγραφείς που λαμβάνουν μέρος στο περίφημο ‘Bridge Calendar’ (σ.σ. πρόκειται για ένα επιτραπέζιο ημερολόγιο που έχει ένα μπριτζιστικό πρόβλημα για κάθε μέρα), μια έκδοση που ξεκίνησε το 1994.

Τέλος ο Lawrence ένωσε τις δυνάμεις του με τον Fred Gitelman και έχει παράγει μία σειρά προγραμμάτων για υπολογιστές, που δίνουν τη δυνατότητα στο χρήστη να μάθει μπριτζ.

Ο John Terence Reese γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου του 1913 και πέθανε στις 28 Ιανουαρίου του 1996, σε ηλικία 82 ετών.

Μια μεγάλη προσωπικότητα στο χώρο του μπριτζ, ο Terence Reese θεωρείτο όχι μόνο ένας από τους καλύτερους παίκτης στην ιστορία του παιχνιδιού, αλλά και ένας από τους καλύτερους συγγραφείς.

Κέρδισε τον πρώτο από τους πολλούς τίτλους, ως μέλος της νικηφόρας ομάδας της Βρετανίας το 1948 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, μία νίκη που επανέλαβε άλλες τρεις φορές. Κέρδισε επίσης το Bermuda Bowl το 1955, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ζευγών το 1962, το Gold Cup (το πρωτάθλημα seniors της Βρετανίας) οκτώ φορές, το Master Pairs επτά φορές και πολλά άλλα.

Το partnership με τον Boris Shapiro έγινε πραγματικά θρυλικό, κυρίως λόγω των συμβάντων το 1964 στο Buenos Aires. Το ζευγάρι κατηγορήθηκε για μετάδοση πληροφοριών σχετικά με τις κούπες μέσω σινιάλων με τα δάκτυλα. Καταδικάστηκαν από την WBF και αργότερα δικαιώθηκαν χάρη σε μία εκτεταμένη έρευνα από ειδική επιτροπή που συστάθηκε από την Ομοσπονδία Μπριτζ της Αγγλίας. Κανένας από τους δύο παίκτες δεν έλαβε ξανά μέρος σε διεθνές τουρνουά, προς μεγάλη απώλεια της Βρετανίας.

Αρκετοί πρωταθλητές αγνόησαν τις κατηγορίες, με το σκεπτικό ότι ήταν παράλογες: ο Reese ήταν μακράν καλός παίκτης για να χρειάζεται να κλέψει για να κερδίσει. Ομως το συμβάν στη Βραζιλία είχε ήδη λάβει αρκετά μεγάλες διαστάσεις. Ο ίδιος ο Reese έχει καταθέσει τη δική του άποψη, μέσω του βιβλίου του Story of an Accusation.

Ο John Terence Reese έπαιξε το πρώτο του τουρνουά σε ηλικία 14 ετών. Ηταν άριστος μαθητής στο σχολείο και αργότερα στο πανεπιστήμιο. Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια της εργασίας του, αποφάσισε να ξεκινήσει να γράφει και έτσι το 1938 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο. Αποδείχθηκε εξαιρετικός συγγραφέας και συνέχισε να γράφει καταπληκτικά βιβλία για περισσότερο από 50 χρόνια. Τουλάχιστον τρεις από τους τίτλους του, τα βιβλία The Expert Game, Reese on Play και Play Bridge with Reese θεωρούνται πλέον κλασικά, όπως επίσης και οι διάφοροι τίτλοι της σειράς Master Bridge Series, που έγραψε μαζί με τον Roger Trιzel τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80.

Σε προχωρημένη ηλικία, τα προβλήματα ακοής τον έκαναν να μη νιώθει άνετα στο τραπέζι του μπριτζ, αλλά παρέμεινε ένας εξαιρετικός παίκτης στο γκολφ και στο τάβλι (για το οποίο μάλλιστα έγραψε και ένα βιβλίο αργότερα). Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με τη γυναίκα του Alwyn, την οποία παντρεύτηκε το 1970.