Περίπτωση claim

Ο φίλος Παναγιώτης Καπελώνης μου έστειλε μία επιστολή, που αφορούσε ένα claim που έγινε στους τελικούς του Π.Π. Ομάδων 2007 (κατηγορία 1-11), με την παράκληση να δημοσιευθεί εδώ. Δημοσιεύεται η επιστολή αυτούσια και προσθέτω στο τέλος τα σχόλιά μου.

Κατά τους πρόσφατους τελικούς του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ομάδων Κατηγοριών 1-11 στον τελευταίο αγώνα του προκριματικού γύρου υπήρξε η παρακάτω, υπ’ αρ. 5, διανομή (Β/Ν στη δεύτερη):

spade 
heart 
diamond 
clubs 
K Q J 
K Q J 10 9 4 2 
5 2 
spade 
heart 
diamond 
clubs 
9 5 4 3 
 
Α Κ J 7 4 
Q J 8 2 
spade 
heart 
diamond 
clubs 
7 6 2 
8 5 3 
8 6 
Α Κ 10 7 5 
spade 
heart 
diamond 
clubs 
Α 10 8 
Α 7 6 
Q 10 9 3 
9 4 3 

Η αγορά κατέληξε στο συμβόλαιο 4heart με εκτελεστή τον Βορρά και αντάμ τον clubsΚ. Στη συνέχεια η Ανατολή γύρισε στο diamond8, οπότε η Δύση αφού πήρε με τον diamondJ και diamondA συνέχισε με diamondK. Στο σημείο αυτό ο Βορράς, έχοντας ήδη χάσει τρεις λεβέ, δήλωσε ότι δεν δίδει άλλη λεβέ. Προτού όμως προλάβει να εξηγήσει πως γίνεται αυτό, η Ανατολή φώναξε τον διαιτητή απαιτώντας να επιβληθεί στον Βορρά να τσακίσει με το heart2 ώστε αυτός να πανωτσακίσει με το heart3!.

Ο διαιτητής εφαρμόζοντας αυστηρά τον ΔΚΑΜ / Νόμος 70 εδαφ. Γ3, περί αμφισβητούμενων διεκδικήσεων, έδωσε τη λεβέ στην Ανατολή θεωρώντας ότι, όπως επί λέξει αναγράφεται στον Κανονισμό «ο εκτελεστής μπορούσε να χάσει λεβέ από το ατού με οποιοδήποτε κανονικό παίξιμο». Ας δούμε όμως, για λόγους πληρότητας, στο σημείο αυτό πώς ο ίδιος ο ΔΚΑΜ ορίζει την έννοια κανονικό παίξιμο: «η έννοια της λέξης “κανονικό“ περιλαμβάνει το απρόσεκτο ή κατώτερο του αναμενόμενου παίξιμο για την κατηγορία του παίκτη που αφορά, αλλά όχι το παράλογο».

Υπενθυμίζουμε, για να αποκτήσουμε πλήρη εποπτεία του αγωνιστικού επιπέδου του αθλητή της ομάδας μας, ότι ο αγώνας ήταν ο τελικός του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Ομάδων Κατηγοριών 1-11 και η ομάδα μας κατέκτησε το πρωτάθλημα, αποτελούμενη από αθλητές που αρκετές φορές κατά το παρελθόν έχουν κατακτήσει Πανελλήνια Πρωταθλήματα, είτε σε ζεύγη είτε σε ομάδες. Κατόπιν των ανωτέρω εγείρονται δύο σοβαρά θέματα.

Το πρώτο είναι θέμα ουσίας και ερμηνείας και αφορά στο πώς νοείται για έναν πρωταθλητή της Κατηγορίας 1-11 το αναμενόμενο παίξιμο στη συγκεκριμένη διανομή και πώς ορίζεται το παράλογο παίξιμο. Η ομάδα μας όπως και οι συμμετέχοντες στο Πρωτάθλημα έλαβαν θέση και αισθανόμαστε δικαιωμένοι από τις αντιδράσεις του άτυπου «πάνελ». Θα θέλαμε όμως με την παρούσα επιστολή να δοθεί η αφορμή να προβληματισθεί όλος ο κόσμος που ασχολείται με το αγωνιστικό μπριτζ σχετικά με τις προαναφερθείσες έννοιες. Το δεύτερο και κατά τη γνώμη μας σοβαρότερο θέμα είναι ηθικής τάξης. Η ομάδα μας από αυτήν τη «γραφειοκρατική» διευθέτηση δεν υπέστη κάποια σοβαρή ζημιά. Ναι μεν έχασε τον συγκεκριμένο αγώνα με 16-14 (αντί να τον κερδίσει 17-13) αλλά παρόλα αυτά τερμάτισε 1η στον προκριματικό της όμιλο και την επομένη ημέρα κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα (για να αποδειχθεί ίσως ότι υπάρχει και κάτι ανώτερο από την ανθρώπινη δικαιοσύνη;).

Πόσο όμως ηθικά και αγωνιστικά δικαιωμένος αισθάνεται άραγε ο φέρων το μπριτζιστικό φως, και καθήμενος στη θέση της Ηούς (ο συνειρμός για την ετυμολογία της λέξης “Εωσφόρος” ίσως να έρχεται αυτόκλητος σε μερικούς από εσάς) αθλητής; Αντί άλλων σχολίων θα αναφέρουμε μόνο ένα τμήμα παλαιότερης επιστολής του κ. Γ. Παπαπέτρου που είχε δημοσιευθεί στο τεύχος Νο 75. του περιοδικού «Το Μπριτζ», όπου σε μια αμφισβήτηση ο κ. Κουλουμπής, έπειτα από σαφέστατη απροσεξία του αντιπάλου, δεν προέβη σε επίκληση του κανονισμού για να κερδίσει μία λεβέ που θεώρησε ότι δεν δικαιούται, λέγοντας απλά: «ο κανονισμός δεν το επιτρέπει, όμως εγώ δεν παίζω έτσι». Μια πραγματικά μεγαλειώδης στιγμή ενός «ηθικά ενεργού» παίκτη, σε αντίθεση με την παρακμή της έννοιας του «ευ αγωνίζεσθαι» που βιώσαμε στην εν λόγω διανομή. Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στην κρίση σας.

Η ομάδα μας (Εφεντάκης Ν., Αντουράκης Η., Καπελώνης Π., Μαμαλάκης Γ., Μακρυλάκης Ε.)

Θα ήθελα να σχολιάσω το συμβάν, εκφράζοντας την άποψή μου ως διαιτητής, προκειμένου να φωτίσω ορισμένα σημεία και να διαλύσω κάποιες αμφιβολίες.

Θα ξεκινήσω από το δεύτερο μέρος και την αναφορά σε «ενεργό ήθος» και την επιστολή Παπαπέτρου στο περιοδικό της ΕΟΜ. Πρώτα από όλα, θα πρέπει να γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες του περιοδικού ότι οι επιστολές εκφράζουν τις απόψεις των αναγνωστών. Αυτό όμως δε σημαίνει απαραίτητα ότι οι απόψεις αυτές είναι και σωστές πάντα. Προσωπικά, όταν διάβασα την επιστολή στο περιοδικό, ένιωσα την ανάγκη να στείλω κι εγώ μία (προς απάντηση) από την πλευρά του διαιτητή. Δεν το έπραξα όμως, γιατί φοβήθηκα ότι οι απόψεις μου θα παρεξηγούνταν.

Είναι εξαιρετικά σαφές στον ΔΚΑΜ (Ν10Α) ότι κανένας παίκτης δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει ή να ακυρώσει ποινή, εφόσον έχει επιστηθεί η προσοχή σε κάποια ανωμαλία. Είναι υποχρέωση όλων να καλέσουν το διαιτητή, ο οποίος θα αποφασίσει για τα περαιτέρω. Εφόσον επρόκειτο για το μοναδικό τραπέζι σε ένα τουρνουά, η παραγραφή μίας ποινής προφανώς επηρεάζει μόνο τους τέσσερις εμπλεκόμενους. Σε όλες, όμως, σχεδόν τις περιπτώσεις, οτιδήποτε γίνεται σε ένα τραπέζι επηρεάζει αυτόματα και τα σκορ των υπολοίπων. Όταν, συνεπώς, ένα ζεύγος αποφασίσει να μην καλέσει το διαιτητή (πιο απλά: να «χαρίσει» κάτι στον αντίπαλο), το ζεύγος αυτό αλλάζει τα αποτελέσματα του τουρνουά.

Θα μπορούσα – υπό προϋποθέσεις – να δεχτώ ένα «χάρισμα» σε μία καθημερινή ημερίδα που γίνεται σε έναν όμιλο, όπου εκεί ο χαρακτήρας του αγώνα είναι πολύ περισσότερο «ψυχαγωγικός» παρά «αγωνιστικός», αλλά σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να δεχτώ κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Κατά συνέπεια, δεν μπορώ να δεχτώ τους ισχυρισμούς σας, αγαπητέ Παναγιώτη, περί «μη ενεργού ήθους», σχετικά με τον αθλητή που φώναξε διαιτητή για το «γκρίζο» claim.

Σημείωση: Ανάλογο περιστατικό, συνοδευόμενο από επιστολή που δημοσιεύθηκε στο ημερίσιο bulletin, έγινε σε κάποιο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, όπου την επομένη όλοι οι διαιτητές του αγώνα επίπληξαν – μέσω του bulletin – τον αθλητή που την είχε δημοσιεύσει, εξηγώντας πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Οι κανονισμοί υπάρχουν για να εφαρμόζονται και όχι να παρακάμπτονται κατά βούληση.

Ας πάμε όμως στο «ζουμί» της υπόθεσης. Υπάρχει έστω και ένας αθλητής του Μπριτζ που μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι αλάνθαστος; Προσωπικά δε γνωρίζω κανέναν. Όταν γίνεται μία διεκδίκηση (claim), ο διεκδικητής οφείλει να εξηγήσει πλήρως το πλάνο του και να καλύψει όλες τις πιθανές περιπτώσεις (ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ατού στα χέρια των αμυνόμενων). Στη συγκεκριμένη διανομή, ενώ είναι εύκολο για κάποιον να διαγνώσει ότι «δεν κοστίζει τίποτε» να κόψει ο εκτελεστής με μεγάλο ατού, κατά τη διάρκεια του αγώνα τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι… Είναι πολύ πιθανό ο εκτελεστής να μην περιμένει ότι η Ανατολή κόβει και αυτή στα καρρά, οπότε ο εκτελεστής απρόσεκτα να κόψει με μικρό. Προσέξτε, αγαπητέ Παναγιώτη, τονίζω τη λέξη απρόσεκτα. Δεν βάζω, ως διαιτητής, τον εκτελεστή να παίξει παράλογα. Δεν τον υποχρεώνω, για παράδειγμα, να τραβήξει τα ατού των αντιπάλων ξεκινώντας από το heart2. Αφού, όμως, κατά τη στιγμή της διεκδίκησης (και από ότι πληροφορήθηκα και κατά την παρουσία του διαιτητή) ο εκτελεστής δεν ανέφερε το παραμικρό, θεωρείτε αδύνατο να «ξεχαστεί» (πάνω στη σκοτούρα του αγώνα) και να κόψει με μικρό; Αυτό ακριβώς λέει και ο ΔΚΑΜ.

Κάποιοι αθλητές, δυστυχώς, χρησιμοποιούν το παράδειγμα αυτό για να μεταφέρουν το περίφημο «μην κάνετε claim» !! κάτι που φυσικά είναι λάθος. Σαφώς οι παίκτες κερδίζουν κάνοντας διεκδικήσεις (ή παραχωρήσεις), καθότι τους περισσεύει χρόνος για κάποια άλλη διανομή που πιθανώς θα είναι πιο δύσκολη. Το δίδαγμα από την ιστορία αυτή είναι: να κάνετε claim, αλλά να φροντίζετε να εξηγείτε πλήρως το πλάνο σας.

Σημείωση 2: Εφόσον μία διεκδίκηση (ή παραχώρηση) γίνει αποδεκτή και καταγραφεί το σκορ, πλέον ο Νόμος εξετάζει στο μικροσκόπιο τον άξονα που αποδέχτηκε την διεκδίκηση. Στην πρώτη φάση, δηλαδή, εξετάζουμε προσεκτικά το διεκδικητή, ενώ στη δεύτερη τον αποδέκτη της διεκδίκησης.

Το τέλος των Επιτροπών Εφέσεων

Η Κεντρική Επιτροπή Διαιτησίας των ΗΠΑ αποφάσισε να καταργήσει τις Επιτροπές Εφέσεων στα τουρνουά που διοργανώνει η ACBL.

Η πρακτική αυτή θα έχει εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου του 2004. Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στην πρόθεση της Αμερικάνικης ΚΕΔ να εκπαιδευσει καλύτερα τους διαιτητές της.

Το τί ακριβώς θα γίνει από την 1η Ιανουαρίου του 2004 δεν είναι ακόμη γνωστό, αλλά πιθανότατα δε θα καταργηθούν οι εφέσεις, αλλά θα εξετάζονται από το σώμα των διαιτητών, μία διαδικασία που θα μοιάζει με το διαγωνισμό αγορών.

Συμπτωματικά σε πρόσφατη συνεδρίαση των διαιτητών, που έλαβε χώρα στα γραφεία της ΕΟΜ, έγινε μία παρόμοια συζήτηση, όσον αφορά τις ημερίδες 5ης βαθμίδας (τα απλά τουρνουά που διοργανώνονται στους ομίλους).

Στη συζήτηση αυτή ακούστηκε η άποψη να καταργηθούν τελείως οι εφέσεις γενικότερα και να ορίσει κάθε όμιλος έναν διαιτητή, ο οποίος θα έχει και την τελική απόφαση σε περίπτωση αντιδικίας.

Ποιά είναι η άποψή σας; Πιστεύετε ότι πρέπει ή δεν πρέπει να καταργηθούν οι επιτροπές εφέσεων; Εκφράστε τη γνώμη σας προσθέτοντας σχόλια στο άρθρο αυτό.

Αλλαγή δήλωσης

Οι σχετικοί νόμοι στον ΔΚΑΜ/97 είναι οι νόμοι 25 και 26, που αναφέρονται στην αλλαγή δήλωσης. Ο πρώτος εκ των δύο αναφέρεται στις δύο διαφορετικές περιπτώσεις αλλαγής δήλωσης.

Η πρώτη περίπτωση είναι η άμεση διόρθωση «απρόσεκτης» δήλωσης:

«Μέχρι ο συμπαίκτης του κάνει µια δήλωση, ένας παίκτης µπορεί να αντικαταστήσει µια απρόσεκτη δήλωση µε εκείνη που είχε στο µυαλό του, αλλά µόνο αν το κάνει, ή αποπειραθεί να το κάνει, χωρίς διακοπή για σκέψη. Αν είναι νόµιμη, η τελευταία του δήλωση ισχύει και δεν επιβάλλονται ποινές – αν είναι παράνοµη , υπόκειται στις διατάξεις του Νόµου που την αφορά.»

Η φράση «απρόσεκτη δήλωση» είναι μετάφραση από το αγγλικό κείμενο, όπου υπάρχει η έκφραση «inadvertent call». Η ακριβής μετάφραση της λέξης inadvertent είναι ανεπίγνωστη. Πιο απλά είναι μία δήλωση που κάνουμε, ενώ εκείνη τη στιγμή δεν έχουμε ιδέα τί κάνουμε! Για παράδειγμα, ανοίγει 1clubs ο δεξιά μας αντίπαλος. Εκείνη τη στιγμή θέλουμε να βγάλουμε την κάρτα STOP, για να κάνουμε παρεμβολή με πήδημα, και κατά λάθος βγάζουμε την κάρτα double. Ο επόμενος αντίπαλος αγοράζει 3clubs. Τώρα τί γίνεται; Απλά καλούμε το διαιτητή και του εξηγούμε τί ακριβώς συνέβη. Επειδή είναι προφανές το ανεπίγνωστο της δήλωσης, μπορούμε να αλλάξουμε τη δήλωσή μας, από τη στιγμή που δεν έχει ακόμη αγοράσει ο συμπαίκτης μας! Παρατηρούμε δηλαδή ότι δεν έχει καμία σχέση το πόσο γρήγορα συνειδητοποιήσαμε το σφάλμα μας, αλλά το αν η αγορά που κάναμε είχε σχέση ή όχι με την πρόθεσή μας.

Ενα άλλο εξίσου χαρακτηριστικό παράδειγμα. Αγοράζει 1diamond ο συμπαίκτης, πάσο ο επόμενος και εκείνη την ώρα (έχοντας πιάσει ψιλοκουβεντούλα με τον αριστερό αντίπαλο) βγάζουμε την κάρτα 1ΧΑ, κρατώντας 6φυλλη πίκα. Πάσο ο επόμενος αντίπαλος και, ενώ ο συμπαίκτης σκέφτεται τί να αγοράσει, γουρλώνουμε τα μάτια μας! Καλούμε το διαιτητή, ο οποίος θα μας επιτρέψει να αλλάξουμε χωρίς ποινή τη δήλωσή μας.

Αντιπαράδειγμα: Ανοίγουμε 1heart και ο συμπαίκτης αγοράζει 4clubs (splinder, φιτ κούπα και σόλο ή σικάν σπαθί, με 10-14 πόντους). Πέφτουμε σε … λήθαργο (!) σχετικά με το αν θα πρέπει να προχωρήσουμε σε σλεμ ή όχι και τελικά … πασσάρουμε !!! Εδώ δεν πρόκειται για ανεπίγνωστη δήλωση. Ξέραμε πολύ καλά τί θέλαμε να κάνουμε: θέλαμε να σταματήσουμε στη μανς. Δεν πρόκειται για ανεπίγνωστη δήλωση αλλά για λάθος αγορά.

Το δεύτερο σκέλος του Ν25 αναφέρεται στις περιπτώσεις της σκόπιμης αλλαγής δήλωσης, όπου, αντίθετα με το πρώτο σκέλος, μπορεί να γίνει μέχρι να αγοράσει ο εξ αριστερών αντίπαλος.

Αν δηλαδή κάναμε μία δήλωση και θεωρούμε ότι κάποια άλλη πιθανώς να ήταν καλύτερη, μπορούμε να καλέσουμε το διαιτητή και να του εξηγήσουμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε τη δήλωσή μας. Αυτός θα μας πει σχετικά ότι:

  1. Ο αντίπαλος μπορεί να δεχθεί την αλλαγή δήλωσης. Σε αυτή την περίπτωση η αγορά εξελίσσεται ομαλά (αλλά έχει μεταδοθεί αθέμιτη πληροφορία στο συμπαίκτη από την αγορά που αποσύρθηκε).
  2. Ο αντίπαλος μπορεί να μη δεχθεί τη δεύτερη δήλωση, οπότε έχουμε τη δυνατότητα (εφόσον η αρχική μας δήλωση ήταν νόμιμη) είτε να τη διατηρήσουμε είτε να αγοράσουμε κάτι άλλο.

Προσοχή: Σε περίπτωση που ο αντίπαλος δεν δεχτεί τη δεύτερη δήλωσή μας κι εμείς αποφασίσουμε να μην διατηρήσουμε την αρχική μας δήλωση, αλλά να αγοράσουμε κάτι άλλο, διεκδικούμε το πολύ μέσο όρο (-) στη διανομή (το οποίο μεταφράζεται ως «το πολύ 40%» στα ζεύγη).

Σε κάθε περίπτωση αλλαγής δήλωσης, αν ο παίκτης που άλλαξε δήλωση γίνει αργότερα αμυνόμενος, υπάρχουν ποινές εξόδου για το συμπαίκτη του, σύμφωνα με το Ν26:

  • Αν με τη δήλωσή μας δείξαμε συγκεκριμένο χρώμα ή χρώματα, τα οποία και αγοράσαμε (όλα) στη συνέχεια, τότε δεν υπάρχει ποινή.
  • Αν δεν αγοράσαμε το χρώμα ή τα χρώματα τότε ο εκτελεστής μπορεί να ζητήσει από το συμπαίκτη μας να βγει ή να μην βγει το(τα) χρώμα(τα) όταν θα είναι η πρώτη φορά η σειρά του να παίξει.
  • Αν με τη δήλωσή μας δεν δείξαμε συγκεκριμένα χρώματα, τότε ο εκτελεστής μπορεί να απαγορέψει στο συμπαίκτη μας να βγει οποιοδήποτε χρώμα την πρώτη φορά που θα είναι η σειρά του να παίξει.

Παράδειγμα αλλαγής δήλωσης: ο αντίπαλος αγοράζει 2ΧΑ, αλλά νομίζουμε ότι άνοιξε 1ΧΑ και κάνουμε παρεμβολή 2spade. Καλούμε το διαιτητή και ζητούμε απόσυρση της δήλωσής μας. Υποθέτοντας ότι ο εξ αριστερών αντίπαλος δεν δέχεται τη δήλωσή μας, αλλάζουμε τη δήλωσή μας με πάσο. Τότε:

  • Αν η αγορά 2spade δείχνει πίκες και σπαθιά, τότε ο εκτελεστής μπορεί να ζητήσει από το συμπαίκτη μας να βγει ή να μη βγει πίκα ή σπαθί την πρώτη φορά που θα είναι η σειρά του να παίξει.
  • Αν η αγορά 2spade δείχνει πίκες και ένα μινέρ (άγνωστο) τότε, επειδή τα χρώματα που δείχνουμε δεν είναι πλήρως ορισμένα, ο εκτελεστής μπορεί να απαγορέψει το παίξιμο οποιουδήποτε χρώματος στο συμπαίκτη μας, όταν θα είναι για πρώτη φορά η σειρά του να παίξει.

4ο πανευρωπαϊκό σεμινάριο διαιτησίας

Η EBL διοργανώνει σε (όχι και τόσο) τακτά χρονικά διαστήματα σεμινάρια διαιτησίας. Σχετικές ανακοινώσεις έχουν σταλεί στις διάφορες ομοσπονδίες.

Το 4ο σεμινάριο διαιτησίας οργανώνεται στην Ιταλία, από τις 31/8/2001 (Παρασκευή) έως τις 5/9/2001 (Τετάρτη).

Οι διαιτητές θα πρέπει αρχικά να φτάσουν στο Μιλάνο, απ” όπου οι διοργανωτές θα τους παραλάβουν και θα τους μεταφέρουν στο Tabiano (που βρίσκεται κοντά στο Salsomaggiore).

Στόχος τους σεμιναρίου είναι:

  • η παροχή υποστήριξης στους διεθνείς φορείς στην προσπάθειά τους να εκπαιδεύσουν και να αναβαθμίσουν τις γνώσεις των διαιτητών τους
  • η παροχή της δυνατότητας στους διαιτητές να βελτιώσουν τις γνώσεις τους, να μάθουν τον τρόπο προσέγγισης στα τραπέζια, να αυξήσουν τις γνώσεις τους σε σχέση με το Διεθνή Κανονισμο Αγωνιστικού Μπριτζ (ΔΚΑΜ), τους Νόμους κλπ και
  • η ανανέωση του καταλόγου των διεθνών διαιτητών και των διαιτητών της EBL.

Στο σεμινάριο μπορούν να λάβουν μέρος όλοι οι διεθνείς διαιτητές και μέχρι δύο διαιτητές από κάθε φορέα, αλλά δίνεται η δυνατότητα να συμμετέχουν και περισσότεροι, έπειτα από συνενόηση με τους διοργανωτές.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να πάρετε από τις σελίδες της EBL.

Κανονισμοί: Claim / Διεκδίκηση

Από τη στιγμή που ο εκτελεστής κάνει claim, το παιχνίδι σταματά. Ο νόμος 68Δ αναφέρει χαρακτηριστικά:

«Μετά από οποιαδήποτε διεκδίκηση ή παραχώρηση η εκτέλεση σταματά. Οποιοδήποτε παίξιμο μετά την διεκδίκηση ή την παραχώρηση θα ακυρώνεται από το διαιτητή.»

Στην πρόσφατη Ολυμπιάδα του Μπριτζ στην Ολλανδία, στον αγώνα μεταξύ Βελγίου και Αγγλίας συνέβη το εξής:

Στα 8 τελευταία φύλλα ο εκτελεστής, έχοντας πληροφορίες από τις αγορές, έκανε claim, διεκδικόντας τις υπόλοιπες λεβέ, βασιζόμενος σε ένα διπλό squeeze. Οι αμυνόμενοι ζήτησαν από τον εκτελεστή να συνεχίσει να παίζει, ο οποίος τελικά δεν κατόρθωσε να κερδίσει όλες τις υπόλοιπες λεβέ (αν και οι προϋποθέσεις που είχε αναφέρει για το διπλό squeeze ήταν σωστές – απλά δεν έπαιξε ο ίδιος σωστά). Κλήθηκε ο διαιτητής, ο οποίος, αναφέροντας το νόμο 68Δ, είπε ότι ακυρώνει το παίξιμο μετά το claim και ότι το claim ήταν σωστό και έστεκε.

Η άμυνα έκανε έφεση, η οποία όμως τελικά απορρίφθηκε από την επιτροπή εφέσεων, δικαιώνοντας απόλυτα το διαιτητή για την απόφασή του. (δείτε το πλήρες κείμενο εδώ)

Τί γίνεται τώρα αν σας κάνουν claim και κάποια στιγμή ανακαλύψετε ότι … κάτι δεν πήγε καλά;

Εδώ, λοιπόν, έρχεται ο νόμος 69Β, που αναφέρει ότι: «Μέσα στη περίοδο διόρθωσης (συνήθως 30′ μετά την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων), ένας αγωνιζόµενος µπορεί να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του σε διεκδίκηση αντιπάλου, αλλά µόνο αν αυτή αφορούσε το χάσιµο λεβέ που ο άξονάς του είχε κερδίσει στη πράξη, ή το χάσιµο λεβέ που δεν µπορούσαν, κατά τη κρίση του ∆ιαιτητή , να χαθούν µε οποιοδήποτε κανονικό παίξιµο των υπόλοιπων φύλλων.»

Με πιο απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι, αν αργότερα ανακαλύψετε κάποιο πρόβλημα σε κάποιο claim που σας έγινε, έχετε όλο τον καιρό να το συζητήσετε με το διαιτητή και να εκφράσετε τις αντιρρήσεις σας.